Μόλις έχεις κάνει το υπέροχο ντουζάκι σου και στη διαδρομή προς το υπνοδωμάτιο τρομάζεις στο πέρασμά σου από τον καθρέφτη κάνοντας αστραπιαία τις εξής σκέψεις: Κάποιος άλλος έχει μπει στο δωμάτιο; Ή είδα τον εαυτό μου σε άλλη ‘’διάσταση’’ μέσα από τον καθρέφτη που λέει και ο φίλτατος Χαρδαβέλλας;
Με μισή καρδιά αποφασίζεις να κάνεις άλλη μια απόπειρα για να καταλήξεις εάν αυτό που είδες ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ή στις «Πύλες του Ανεξήγητου» και αντικρίζοντας το είδωλό σου σκέφτεσαι;
Μήπως έχω πιει και τα βλέπω διπλά; Ή έχει δίκιο η μαμά μου που λέει ό,τι πληρώνεις παίρνεις και απλά χάλασε ο παλιό καθρέφτης;
Καταλήγεις στο δεύτερο ως πιθανότερη αιτία και τολμάς να ξανακοιτάξεις..
Ξεκινάς από την κορυφή βλέποντας την ρίζα που θέλει βάψιμο και καταλήγεις πώς αύριο πρέπει οπωσδήποτε να πας κομμωτήριο..
Ανακαλύπτεις πως τα φρύδια σου έχουν γίνει μποστάνι και ίσως απόψε είναι μια καλή βραδιά για να τα βγάλεις..
Χμμμ.. Ίσως και ένα peeling θα ήταν καλή ιδέα γιατί η επιδερμίδα σου έχει χάσει τη λάμψη της..
Χαίρεσαι στη θέα μια νέας μικρής φακίδας ή ελιάς και περνάς τα υπόλοιπα 5 λεπτά κοιτάζοντας τη, αποφεύγοντας να κατέβει το βλέμμα σου κάτω από τον λαιμό..
Τελικά το παίρνεις απόφαση και το μάτι σου σταματάει στο στήθος..
Χαμογελάς αρχικά θέλοντας να δώσεις συγχαρητήρια στον εαυτό σου.. αλλά ξαφνικά θυμάσαι το νόμο της βαρύτητας και καταριέσαι τον Νεύτωνα και τα μήλα του.. Δεν μπορούσε να του είχε πέσει ολόκληρο το κλωνάρι στο κεφάλι!!!
Κοιτάζεις τα πόδια σου και αναρωτιέσαι: πώς να μοιάζει άραγε η γιαγιά της Σκλεναρίκοβα;
Γονίδια σου λέει ο άλλος.. μα καλέ μου άνθρωπε ο παππούς ήταν ψηλός σαν κυπαρίσσι.. πείραζε να έχω μοιάσει σε κείνον και όχι στην ΄΄ κοντούλα λεμονιά ΄΄ που λέει και το άσμα δηλαδή την γιαγιά μου;
Και κάπου εκεί τελειώνουν τα ψέματα… έχεις ήδη χάσει μισή περίπου ώρα κάνοντας χαζές σκέψεις για να αποφύγεις να δεις την αλήθεια.. αλλά πρέπει να το κάνεις.. πρέπει να μαζέψεις όσες δυνάμεις σου έχουν απομείνει και να γυρίσεις για να δεις..
Όχι για να τσεκάρεις εάν ακόμη βρίσκεται στη θέση του, ούτε για να καταλήξεις στο πόσες θέσεις θα σου χρεώνουν οι αεροπορικές εταιρείες στα ταξίδια σου με αεροπλάνο… ΑΠΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ..
Παίρνεις βαθιά ανάσα και γυρίζεις..
Ξαφνικά θυμάσαι όλα αυτά που έχεις ακούσει κατά καιρούς για την καθιστική ζωή και αναρωτιέσαι εάν αυτό που βλέπεις έχει το σχήμα της καρέκλας του γραφείου σου ή του καναπέ στο σπίτι..
Γνωρίζεσαι με τη νέα σου φίλη εν ονόματι κυτταρίτιδα και σκέφτεσαι: Σιγά μη ξέρουν όλοι οι άντρες τι είναι; Άραγε αυτή η νέα κρέμα που είδα χτες βράδυ στην τηλεόραση να κάνει όντως δουλειά;
Για να καταλήξεις: Σιγά πια.. άλλες πληρώνουν αδρά για να έχουν σαν τον δικό μου.. και εγώ που τον έφτιαξα τζάμπα θα κάτσω να σκάσω;
Άλλωστε δεν ακούς τι γίνεται τώρα τελευταία με τη νευρική ανορεξία; Ψυχική νόσος με τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας που αγγίζει το 20% σου λέει…
Απαπαππαπα δεν είμαστε για τέτοια..
Αν είναι να προσπαθείς να γίνεις τέλεια για να σε πάρει κάποιος που τον λένε Χάρο, προτιμάς να τον λένε Χάρη και να του αρέσουν όλες σου οι ατέλειες..
Σε όποιον δεν αρέσουμε άλλωστε... η έξοδος είναι από κει!!!
‘’Ναι... ναι.. φίλος.. καλά κατάλαβες.. είναι αυτό το λευκό μακρόστενο φωτάκι.. με κάτι πράσινα γράμματα επάνω και γράφει ΕΧΙΤ... το βελάκι δίπλα σου δείχνει απλά τον δρόμο που πρέπει να πάρεις... τον αγύριστο... ‘’
Και ενώ έχεις ήδη ανεβάσει την πεσμένη σου αυτοπεποίθηση.. αναρωτιέσαι αν και οι άντρες σκέφτονται έτσι..
σαν απάντηση στο ερώτημά σου έρχεται η εικόνα του καλού σου μπροστά στον κοινό σας φίλο που τον λένε καθρέφτη..
Με ένα πονηρό χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό σου συμπεραίνεις:
Και αυτοί ίδιοι είναι τελικά…
Ουφφφφφφφφφ τι φοράμε τώρα;;;
