Η γυναίκα έχει μόνο μια δυνατότητα να είναι όμορφη, ενώ έχει χίλιες δυνατότητες να είναι ελκυστική. ~Montesquieu~ | (Γάλλος στοχαστής) | 1689-1755 |
Αν κάποιοι έμποροι της ομορφιάς καθορίζουν τις διαστάσεις των ιδανικών φρυδιών και χειλιών του στήθους και της περιφέρειας, γιατί να μην το καθορίσουμε εμείς στο δικό μας προσωπικό σινεμά; Γιατί να μην επινοήσουμε το δικό μας προσωπικό μυθιστόρημα; Να αγαπήσουμε το χρώμα των ματιών μας, το μέγεθος του στήθους μας αλλά το κυριότερο, να αγαπήσουμε τις αδυναμίες μας έτσι όπως πάντα οι άλλοι τις έχουν καθορίσει.
Το να αρέσει κάποιος δεν είναι απαραίτητα αποτέλεσμα ομορφιάς. Αλλά όποιος αρέσει είναι όμορφος στα μάτια αυτού που αρέσει.
~Philip Sidney~ | (Άγγλος Ποιητής και Αυλικός) | 1554-1586
Απόσπασμα απο κείμενο της Χριστίνα Αντωνοπούλου, επίκουρη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών, ψυχολόγος-κοινωνιολόγος,
«Τόσο η ανδροκρατική εξουσία όσο και τα ΜΜΕ ανακαλύπτουν νέες μορφές και νέα σχήματα για να ανασυνθέτουν τους καθιερωμένους ρόλους και να υποτάσσουν ιεραρχώντας πολλές άλλες ανάγκες τους, προκειμένου να επιβιώσει η ανδρική νοοτροπία. Η εκμετάλλευση της γυναίκας -εκμετάλλευση σωματική, πνευματική και σεξουαλική- δημιουργεί και την ανάπτυξη έντονου ανταγωνισμού ανάμεσα στις γυναίκες στην προσπάθειά τους να ανταποκριθούν όσο καλύτερα μπορούν στα μοντέρνα πρότυπα που προωθούνται από τα ΜΜΕ, σύμφωνα με τις ανδροκρατικές προδιαγραφές.»
Η λεπτή και κομψή γυναίκα, έτσι όπως παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ, είναι ένας κοινωνικός όρος που αφορά το γυναικείο φύλο σε τέτοιο βαθμό, που συσχετίζεται με την κοινωνική αποδοχή του ατόμου, τη συναισθηματική του αποδοχή ή απόρριψη και τη συνακόλουθη κοινωνική περιθωριοποίηση που οδηγεί στη συναισθηματική απομόνωση, νεύρωση και χαμηλή αυτοεκτίμηση».
Να αδιαφορήσουμε δηλαδή για αυτά που επιθυμούν οι άνδρες;
Το να αδιαφορούμε για τα ανδρικά στάνταρ ομορφιάς δεν σημαίνει ότι αδιαφορούμε για εκείνους. Σημαίνει απλώς ότι δείχνουμε πως έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας. Και κυρίως στο θάρρος και την φαντασία μας να δημιουργήσουμε καινούργια πρότυπα. Πρέπει να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας σαν θηλυκό αυτόγραφο που ζητάει την μία ανδρική υπογραφή. Να πειστούμε εμείς οι ίδιες ότι είμαστε όμορφες όποιες κι αν είμαστε. Αλλά και να υποστηρίξουμε αυτό που είμαστε. Δεν είναι ανάγκη να είμαστε εμπορικό προιόν ή η απομίμιση κάποιας διασημότητας. Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να είναι ένας μικρός σταρ στον κύκλο του. Μπορεί να γίνει φωτογενής σαν να έχει διαρκώς απο επάνω του έναν μικρό προβολέα.
Η ομορφιά σίγουρα αλλάζει. Η ομορφιά έγινε δικτατορία γιατί μπορείς να την παραγγείλεις σαν πίτσα. Μπορείς να έχεις όλες τις διαστάσεις που επιθυμείς,όμως με μια ακαλλιέργητη ψυχή, με μία μη φιλοσοφημένη στάση ζωής, η ομορφιά γίνεται εφήμερη. Και μάλιστα μια πλαστική ομορφιά σε πτώση, γίνεται ακόμη πιο τραγική. Μοιάζει απελπισμένη.
Πολλά χρόνια μας λένε ότι η ομορφιά πηγάζει από μέσα και ύστερα μας σερβίρουν στα μούτρα υπερφυσικά αδύνατες, σχεδόν μεταφυσικές εξαυλωμένες υπάρξεις έτοιμες να αναληφθούν στους ουρανούς από την αδυναμία, γυναίκες που περνούν στα διαφημιστικά με εκείνο το βλοσυρό ψαρωτικό ύφος που δηλώνει εγώ είμαι και άλλη καμιά, χωρίς να γελάει για να δούμε αν της φαίνονται τα ούλα. Άντε τώρα αυτήν την θεά να την σκεφτείς στην τουαλέτα με διάρροια και πονόκοιλο. Μπορείς ; Δεν μπορείς! Και πως να ταυτιστείς με αυτό το θηλυκό που προβάλλεται συνεχώς ως στιγμιότυπο; Το προσωπικό δράμα αυτής της θεάς, είναι ότι δεν μπορεί να είναι θεά. Θέλει να διατηρήσει την παραπλανητική της εικόνα ακόμη και υποφέροντας με γαστρεντερίτιδα. Εκτός αν είναι φιλοσοφημένη και αυτοσατυρίζεται.
Όχι όταν λέμε ότι η ομορφιά έρχεται από μέσα, δεν εννοούμε ότι έρχεται από το συκώτι. Βέβαια καλά είναι να έχουμε το συκώτι μας σε καλή φόρμα, αλλά πρώτα, παίζουν ρόλο τα ενδιαφέροντα μας. Η πάλη μας να διαπαιδαγωγήσουμε τον εαυτό μας. Να τον κάνουμε καλύτερο. Να ξεπεράσουμε τα μειονεκτήματα του. Δεν είναι ανάγκη να διαβάζεις βιβλία για να καλλιεργηθείς. Ο κόσμος παραπέρνει στα σοβαρά την μόρφωση ξεχνώντας πολύ συχνά ότι οι μεγαλύτεροι εγκληματίες πολέμου, υπήρξαν άριστοι επιστήμονες.
Οι περγαμηνές των σπουδών δεν προσφέρουν ομορφιά, απλώς τίτλους. Όπως ακριβώς τίτλο προσφέρει και ένας διαγωνισμός ομορφιάς. Μερικές φορές μάλιστα η επίδειξη γνώσης είναι προστυχότερη και απο την πιο πορνό ομορφιά. Η ομορφιά θεωρώ από την 42χρονη επίσκεψη μου σε αυτόν τον πλανήτη, εξαρτάται από την συναισθηματική καλλιέργεια. Από το ταλέντο σου να μπαίνεις στην θέση του άλλου. Από την αγάπη.
Ας βρούμε πράγματα που μας εμπνέουν. Ας αφήσουμε το μάτι μας να χυθεί ασθαντικά στο βαθύ γαλάζιο μιας θάλασας. Μπορεί τα ίδια, αν είναι καστανά να μην γίνουν μπλέ, όμως καθώς θα δακρύζουν απο συγκίνηση, μπορεί να συναντηθούν απο ένα ζευγάρι άλλα μάτια που συγκινείται απο την ίδια εικόνα που συγκινείσαι και εσύ. Και τότε για εκείνον, μπορεί να γίνει η αποκαλύψη. Να συνειδητοποιήσει ότι έχει απέναντι του το ομορφότερο πλάσμα της γης. Εσένα!
Ζωή Κυροπούλου
